Κολυμβητήριο στη Βέροια: δημόσια ανάγκη ή εύκολη προεκλογική υπόσχεση;

Γράφει ο Γιάννης Σαφαρίκας

Το θέμα δεν είναι αν η Βέροια έχει κολυμβητήριο. Το θέμα είναι αν θέλει και μπορεί να συντηρεί ένα δημοτικό.

Η συζήτηση χρειάζεται να γίνεται με ακρίβεια. Δεν είναι σωστό να επαναλαμβάνεται ότι «η Βέροια δεν έχει κολυμβητήριο», γιατί η πόλη δεν ξεκινά από το μηδέν. Κατά καιρούς έχουν λειτουργήσει κολυμβητικές εγκαταστάσεις, ενώ εδώ και σχεδόν είκοσι χρόνια λειτουργεί στη Βέροια κλειστό, θερμαινόμενο κολυμβητήριο με 25άρα και παιδική πισίνα, στο οποίο έχουν μάθει κολύμπι χιλιάδες παιδιά και ενήλικες.

Άλλο όμως αυτό και άλλο το αίτημα για ένα δημοτικό κολυμβητήριο. Αυτό είναι το πραγματικό ερώτημα και πρέπει να τεθεί καθαρά: θέλουμε μια εγκατάσταση που θα κατασκευαστεί, θα λειτουργεί και θα συντηρείται από τον Δήμο, με το κόστος να το αναλαμβάνουν οι δημότες μέσω του δημοτικού προϋπολογισμού;

Δεν είναι κακό να ζητάμε καλύτερες δημόσιες υποδομές. Κακό είναι να παρουσιάζεται ένα τόσο σοβαρό θέμα σαν εύκολη προεκλογική υπόσχεση, χωρίς να μιλά κανείς για το πραγματικό κόστος. Ένα κολυμβητήριο δεν είναι απλώς ένα κτίριο που κατασκευάζεται και μετά λειτουργεί μόνο του. Χρειάζεται μόνιμο προσωπικό, ναυαγοσώστες, τεχνικούς, καθαριότητα, θέρμανση νερού και χώρων, χημικά, έλεγχο ποιότητας νερού, ασφάλιση, συντήρηση μηχανημάτων και συνεχείς επισκευές. Το ετήσιο λειτουργικό κόστος δεν είναι μικρό και πρέπει να γνωρίζουν όλοι ποιος θα το καλύπτει.

Στα υπόλοιπα αθλήματα, οι δημόσιες εγκαταστάσεις στηρίζονται από τον Δήμο, αλλά οι αθλητές και οι οικογένειες συμμετέχουν συνήθως με συνδρομές στους συλλόγους ή στα προγράμματα που χρησιμοποιούν τους χώρους. Το ίδιο λογικά θα έπρεπε να ισχύει και σε ένα δημοτικό κολυμβητήριο: ο Δήμος να καλύπτει ένα μέρος του κόστους ως δημόσια παροχή, αλλά να υπάρχει και μια λογική, δίκαιη συνδρομή από όσους κάνουν συστηματική χρήση της εγκατάστασης.

Στον ιδιωτικό χώρο, όλο το επιχειρηματικό ρίσκο, η επένδυση, η συντήρηση και οι ζημιές βαραίνουν τον επιχειρηματία. Παρ’ όλα αυτά, οι οικογένειες πληρώνουν μια σχετικά μικρή συνδρομή σε σχέση με το πραγματικό κόστος της παροχής. Άρα, πριν θεωρήσουμε αυτονόητο ότι η λύση είναι να φτιαχτεί μια νέα δημοτική εγκατάσταση, πρέπει να δούμε με πραγματικά στοιχεία ποιες ανάγκες δεν καλύπτονται σήμερα, πόσοι θα τη χρησιμοποιούν σταθερά, ποια θα είναι η τιμολογιακή πολιτική και πόσο θα επιβαρυνθεί κάθε χρόνο ο δημοτικός προϋπολογισμός.

Η Βέροια δεν χρειάζεται συνθήματα του τύπου «να γίνει κολυμβητήριο». Χρειάζεται μια σοβαρή μελέτη σκοπιμότητας, με συγκεκριμένα νούμερα, χρονοδιάγραμμα, κόστος κατασκευής, ετήσιο λειτουργικό κόστος και ξεκάθαρο σχέδιο βιωσιμότητας. Μόνο τότε μπορεί να γίνει ουσιαστική συζήτηση.

Γιατί το ζητούμενο δεν είναι να τάξουμε μια ακόμη παροχή που ακούγεται ωραία. Το ζητούμενο είναι να δημιουργήσουμε κάτι που θα λειτουργεί πραγματικά, θα εξυπηρετεί την πόλη και δεν θα μετατραπεί σε μια ακριβή εγκατάσταση που μετά από λίγα χρόνια θα ψάχνει τρόπο να επιβιώσει.