Όταν η φιλοσοφία γίνεται βίωμα: Μια ζωντανή διδασκαλία στο 1ο ΓΕΛ Βέροιας με επίκεντρο την έννοια της ευτυχίας

Μπορεί η Φιλοσοφία να μετατραπεί στο πιο ζωντανό μάθημα του ωρολογίου προγράμματος; Η καταφατική απάντηση δόθηκε σήμερα στη δειγματική διδασκαλία που υλοποιήθηκε στο 1ο ΓΕΛ Βέροιας, υπό την καθοδήγηση της φιλολόγου κ. Μαγδαληνής Παπαδοπούλου και με την ενεργό συνεργασία των μαθητών του τμήματος Β3.

Η προσέγγιση βασίστηκε στη διαθεματική σύνδεση της Φιλοσοφίας με τη Νεοελληνική γλώσσα. Η γλώσσα αξιοποιήθηκε ως απαραίτητο δομικό εργαλείο για την παραγωγή πρωτογενούς στοχασμού, με εστίαση στην καλλιέργεια της επιχειρηματολογικής σκέψης και της ρητορικής ικανότητας των μαθητών. Με αφετηρία το ερώτημα «τι είναι ευτυχία», οι μαθητές εργάστηκαν σε ομάδες και κατέθεσαν αυθόρμητα λέξεις (brainstorming), δημιουργώντας έναν δικό τους εννοιολογικό χάρτη της έννοιας.

Εφαρμόζοντας στη συνέχεια τη θεωρία διατύπωσης ορισμών —με τη χρήση της οριστέας έννοιας, του προσεχούς γένους και της ειδοποιού διαφοράς— οι μαθητές συνέκλιναν τελικά σε έναν καθολικά αποδεκτό ορισμό, ο οποίος αποτέλεσε το λογικό θεμέλιο για τη συνέχεια της δράσης.Στο στάδιο της επιχειρηματολογίας, οι μαθητές, χωρισμένοι σε ομάδες Λόγου και Αντιλόγου, εξετασαν τη σχέση της ευτυχίας με την επαγγελματική αποκατάσταση.

Μέσα από αυτή τη διαδικασία, ασκήθηκαν στη χρήση σχέσεων αιτίου-αποτελέσματος και αιτιολόγησης για να στηρίξουν τα επιχειρήματά τους, μπήκαν στη λογική να θεμελιώνουν ορθολογικά τις θέσεις τους με λογική συνέπεια και ήρθαν αντιμέτωποι με τις πραγματικές αγωνίες τους για το μέλλον. Στο ίδιο βιωματικό πλαίσιο, ζητήθηκε από τις ομάδες να μεταφράσουν τις αφηρημένες έννοιες που χρησιμοποιούν στις συζητήσεις τους σε συγκεκριμένες καθημερινές πράξεις, αναδεικνύοντας τη Φιλοσοφία ως μια ζωντανή «τέχνη του βίου».

Η διδασκαλία ολοκληρώθηκε με ένα παιχνίδι κυκλικής δομής, το οποίο λειτούργησε ως μια αναγκαία διαδικασία αποφόρτισης. Οι μαθητές συνέδεσαν οργανικά την αφετηρία της αυθόρμητης σκέψης τους με τη λήξη της μέσα από γρήγορους συνειρμούς, κλείνοντας με αυτόν τον παιγνιώδη τρόπο έναν απαιτητικό νοητικό κύκλο.