Παρουσιάστηκε το βιβλίο του Βεροιώτη σκηνοθέτη και συγγραφέα Στράτου Τζίτζη στη Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη

Τετάρτη, 04 Φεβρουαρίου 2026 21:52
Γράφτηκε από τον/την Μαρία Τριγώνη

Παρουσιάστηκε στο κοινό της Βέροιας το βιβλίο του Βεροιώτη σκηνοθέτη και συγγραφέα Στράτου Τζίτζη με τίτλο «Έχω κάτι να πω – Στοιχεία για μια θεωρία της Συμπλήρωσης», ένα έργο φιλοσοφικών σημειώσεων που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ευρασία.

Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε το απόγευμα της Τετάρτης 4 Φεβρουαρίου στη Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη της Βέροιας, σε συνεργασία με τις εκδόσεις Ευρασία και το βιβλιοπωλείο Ηλιοτρόπιο.

Την παρουσίαση προλόγισε ο συγγραφέας Γιάννης Καισαρίδης, ο οποίος άνοιξε και ενθάρρυνε τη συζήτηση με τον μουσικό και ποιητή Σούλη Λιάκο. Αναφερόμενος στη διαδρομή του Στράτου Τζίτζη, σημείωσε ότι «ο Στράτος παράλληλα με το κινηματογραφικό του έργο επικεντρώθηκε και στη φιλοσοφική σκέψη από το 2004». Απευθυνόμενος στον συγγραφέα, έθεσε το κεντρικό ερώτημα που διαπέρασε τη βραδιά: «Τι είναι αυτό, γεγονός ή συμβάν ή απορία ζωής – ποιο συμβάν οδήγησε στο να καταθέσεις γραπτώς τις σκέψεις σου αυτές και στο βάθος του χρόνου να εκδοθεί το βιβλίο;».

Ο Στράτος Τζίτζης αναφέρθηκε στα επεισόδια και τα καθοριστικά γεγονότα που οδήγησαν στην ολοκλήρωση του έργου, κάνοντας μια εισαγωγή στα σημαντικά στάδια διαμόρφωσης της σκέψης του. Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά, «έγιναν καθοριστικά γεγονότα στη ζωή μου και κάποια από αυτά έπαιξαν ρόλο στη διαμόρφωση αυτού του βιβλίου». Διευκρίνισε ότι πρόκειται για «φιλοσοφικές σημειώσεις, όχι ένα ολοκληρωμένο φιλοσοφικό σύγγραμμα με την ακαδημαϊκή έννοια», σημειώσεις που «παρόλο που φαίνονται σκόρπιες, είναι γραμμένες μέσα στο πέρασμα του χρόνου» και τελικά «έχουν μια ενότητα, υπάρχει ένα θέμα».

Αναφερόμενος στο αρχικό έναυσμα της συγγραφής, τόνισε πως αυτό προήλθε από «μια κατάσταση ιδεολογικού αδιεξόδου», την οποία βίωσε ως «πολιτικοποιημένος νέος και ακτιβιστής», κάτι που «τον ανάγκασε να σκεφτεί και να γράψει». Η συγγραφή του βιβλίου ξεκίνησε πριν από 30 χρόνια, το 1993, όταν έγραψε το πρώτο κείμενο που αποτελεί και την εισαγωγή του έργου, «στις βασικές έννοιες για την ερμηνεία της πραγματικότητας», όπου, όπως είπε, «έθεσα τη βάση της δικής μου φιλοσοφικής σκέψης».

Ιδιαίτερη αναφορά έγινε και στη «προσωπική βιογραφία» του βιβλίου, όταν ο φάκελος με τις σημειώσεις διαβάστηκε από τον Κωστή Παπαγεωργίου, σύμβουλο φιλοσοφικών εκδόσεων, ο οποίος εντυπωσιάστηκε από τη φιλοσοφική του σκέψη.

Ακολούθησαν περίοδοι παύσης και επιστροφής, καθώς, όπως περιέγραψε ο συγγραφέας, «έκανε ένα διάλειμμα για να ζήσει... όποτε έβρισκε οικονομική άκρη απομονωνόταν, καλλιεργούσε τη φιλοσοφική σκέψη και τη θεμελίωνε, σιγά-σιγά έχτιζε τη θεωρία του… μια θεωρία για το γίγνεσθαι και το είναι».

Καθοριστικό σημείο στη διαμόρφωση του έργου υπήρξε και η απώλεια ενός αδελφικού φίλου του, «ο πρώτος θάνατος που τον κλόνισε», όπως είπε, που τον έφερε σε άμεση επαφή με το ζήτημα του θανάτου. «Εκεί έγινε μια τομή… έπρεπε να τοποθετηθώ», ανέφερε, χαρακτηρίζοντας αυτή τη φάση ως τη δεύτερη μεγάλη περίοδο του έργου. Η τρίτη και τελευταία φάση ήρθε κατά την περίοδο της πανδημίας, με τη «συμπληρωματικότητα, το συγκολλητικό στοιχείο του οικοδομήματος» της θεωρίας του.

Η συζήτηση ολοκληρώθηκε με τις παρεμβάσεις του Σούλη Λιάκου, ο οποίος, μέσα από τη δική του εμπειρία, έθεσε ερωτήματα και ζητήματα που απασχολούν τον σύγχρονο άνθρωπο, αναδεικνύοντας παράλληλα τα βασικά σημεία και τις θεματικές εστιάσεις του βιβλίου.

Στο τέλος ο συγγραφέας υπέγραψε αντίτυπα του βιβλίου του και συνομίλησε με το κοινό.

Με αφετηρία τον κινηματογράφο και τα σενάρια που ξεκίνησε να γράφει, ο ΣΤΡΑΤΟΣ ΤΖΙΤΖΗΣ προβληματίστηκε από νωρίς με τα κίνητρα των κινηματογραφικών ηρώων, και όχι μόνο αυτών. Σε μια σειρά από σκέψεις, γραμμένες σε διάφορες χρονικές περιόδους, ασχολήθηκε με το ζήτημα των απώτερων επιδιώξεων των ανθρώπων για να εντοπίσει το αίτημα της πληρότητας. Όλοι, πιστεύει, κινούνται, συνειδητά ή όχι, προς την ολοκλήρωσή τους, με τον τρόπο του ο καθένας. Όταν έβαλε μαζί τα γραπτά του για το γίγνεσθαι και για το Όλον κατάλαβε ότι αυτά μόνο συμπληρωματικά αποδίδουν μια ολοκληρωμένη εικόνα του ανθρώπου, αποτελώντας κάτι σαν γενική θεώρηση της ανθρώπινης κατάστασης. Έτσι, ανήγαγε τη συμπληρωματικότητα σε μια συνθήκη την οποία καλούμαστε να ακολουθήσουμε για την εκ-πλήρωσή μας.

Ο ΣΤΡΑΤΟΣ ΤΖΙΤΖΗΣ γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Βέροια, μέχρι που πήγε στην Αθήνα για την ΑΣΟΕΕ, όπου δραστηριοποιήθηκε σε φοιτητικά κινήματα της εποχής (‘77-’82), οδηγήθηκε σε αδιέξοδο, στράφηκε στον κινηματογράφο, έκανε τις ταινίες «Η Αγάπη Είναι Ελέφαντας» και «Σώσε με», έφυγε στο Βερολίνο το 2004, όπου συγκεντρώθηκε στη φιλοσοφική σκέψη, επανήλθε στο σινεμά με τις ταινίες «45τμ», «Καύση», «Night Out», μέχρι που με το «Έχω Κάτι Να Πω» αποφάσισε να εκδώσει τις σκέψεις του σε βιβλίο και να κάνει ταυτόχρονα μια ταινία γι’ αυτό.

View this gallery on Flickr

View the embedded image gallery online at:
https://www.pliroforiodotis.gr/index.php/news/culture-menu/book-menu/113660-parousiastike-to-vivlio-tou-stratou-tzitzi-sti-dimosia-kentriki-vivliothiki-veroias#sigProIdb7152122f3